Portal Poemax jest prowadzony we współpracy ze stowarzyszeniem Salon Literacki

człowiek jest istotą odkładającą
odkłada: płaszcze, pieniądze, rozmowy
czasem nawet łzy
ćwiczy się w tym pilnie
aż do perfekcji nieistnienia

odkłada słowo przepraszam
na półkę z napisem: kiedyś będę odważniejszy

odkłada kocham
między rachunek a regulamin
żeby nie pomyliło się z czymś pilnym

odkłada telefon do matki
bo przecież jutro też będzie niedziela
odkłada spacer
bo prognoza straszy deszczem
a serce jest z cukru

odkłada siebie
na później
na wersję poprawioną
zaktualizowaną
z lepszą składnią pragnień

w międzyczasie życie
nie odkłada niczego
zużywa się bez konsultacji
przesuwa krzesło w pustych pokojach
zdejmuje obrazy ze ścian

aż któregoś dnia
człowiek podchodzi do szafy
otwiera ją z rozmachem
chce wreszcie założyć
to wielkie jasne teraz

a tam tylko wieszaki
i kurz
który cierpliwie czekał

aż stanie się wszystkim

Ilość odsłon: 420

Komentarze

marzec 02, 2026 21:50

Fajny, fajna puenta, trochę mi brakuje czegoś przy tym:

- czasem nawet łzy... Moim zdaniem przydałoby się ze dwa, trzy słowa do tego, żeby te łzy przełamać, ale poza tym fajnie.