Ulala...

Boże o Boże zeslij mi obraz noża tępionego rdzą, zeslij. Schowam go w ukryciu do piwnicy gdzie w węglu kiełkuje pszenica.
Schowam tak żeby żadne dziecko nigdy go nie dotknęło...

Noż przebil dno stawu i nóz obwinia mnie że ja jestem sprawczynią tego wszystkiego.

Podchodzę do brzegu stawu. Stoję i widzę przezroczystosc zamiast mułu i metnosci, widzę piaszczyste dno, a na nim nóż. Nie wskocze po niego, nie wskoczę.

Podchodzę do brzegu stawu. Stoję i widzę przezroczystosc zamiast mułu i metnosci, widzę piaszczyste dno, a na nim nóż. Nie wskocze po niego, nie wskoczę.

Podchodzę do brzegu stawu. Stoję i widzę przezroczystosc zamiast mułu i metnosci, widzę piaszczyste dno, a na nim nóż. Nie wskocze po niego, nie wskoczę.

Podchodzę do brzegu stawu. Stoję i widzę przezroczystosc zamiast mułu i metnosci, widzę piaszczyste dno, a na nim nóż. Nie wskocze po niego, nie wskoczę.

Są tacy ludzie którzy szukają. Poszukują innych. Pięknie to brzmi prawda?:)
Jednak ten proses zschodzi nie dla przyjaźni nie dlatego że każdy człowiek jest godzien szacunku ale aby wbić nóż poszarpac jak szarp :(

Pomyślę o czymś przyjemnym. To będzie....
Sernik w kratkę mojej mamy. Z masłem i.przepysznym tłustym twarogiem. Nigdy nie udało mi się zrobić takiego.

Nie. On się już nie zmieni. Nie. To jest pewne.